พิมพ์ซ้ำกับฉบับพิมพ์ครั้งที่ 1 2556.

ภาค 1 ประชาธิปไตยแบบไทย -- บทที่ 1 ชัยชนะของเสรีประชาธิปไตยที่มีพระมหากษัตริย์อยู่เหนือการเมือง -- บทที่ 2 วาทกรรมพระราชอำนาจหรือประชาธิปไตยแบบคิดสั้น -- บทที่ 3 ข้ามให้พ้นประชาธิปไตยแบบหลัง 14 ตุลา -- ภาค 2 รัฐประหาร -- บทที่ 4 รัฐประหารของฝ่ายเจ้ากับแรงจูงใจซ่อนเร้น -- บทที่ 5 ล้มประชาธิปไตย ภาค 3 สังหารหมู่ -- บทที่ 6 สัมฤทธิ์ผลนิยม (Pragmatism) ของปัญญาชนไทยกับการรัฐประหาร 19 กันยายน 2549 -- บทที่ 7 เริ่มต้นประชาธิปไตยแบบภูมิปัญญาไทยหรืออภิชนาธิปไตยขบวนสุดท้าย -- บทที่ 8 เชื้อร้าย : เมื่อร่างกายทางการเมืองไทยติดเชื้อแดง -- บทที่ 9 ฝุ่นตลบหลังมีคนถูกฆ่าตายตรงราชประสงค์ -- ภาค 4 เปลี่ยน (ไม่) ผ่าน -- บทที่ 10 มรดกสมบูรณาญาสิทธิราชย์ในปัจจุบัน -- บทที่ 11 สถาบันพระมหากษัตริย์กับฝ่ายต่อต้านเครือข่ายกษัตริย์ : ช้างสองตัวในห้องการเมืองไทยกับสภาวะปฏิเสธความเป็นจริง -- บทที่ 12 ระบบสังคมการเมืองที่ขัดฝืนการเปลี่ยนแปลงคืออันตรายที่แท้จริง.

ในสายธารประวัติศาสตร์การต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยอันยาวนาน "ธงชัย" วิเคราะห์ให้เราเห็นการต่อสู้ต่อรองของผู้เล่นมากหน้าหลายตา ทั้งการปะทะกันระหว่างสถาบันกษัตริย์และฝ่ายนิยมเจ้า กับคณะราษฏรและผู้เอาใจช่วยระบอบใหม่ที่มีจุดยืนร่วมกันว่า "อำนาจสูงสุดนั้นเป็นของราษฏรทั้งหลาย" เพื่อกำหนดสถานะและอำนาจของสถาบันกษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญ การปะทะกันระหว่างกองทัพกับฝ่ายเสรีนิยมที่จบลงด้วยชัยชนะอย่างไม่กระโตกกระตากของสถาบันกษัตริย์ รวมถึงความขัดแย้งระหว่างนักการเมืองและกลุ่มทุน กับขบวนการพลเมืองซึ่งหันไปเป็นพันธมิตรกับฝ่ายนิยมเจ้า ทั้งนี้ทั้งนั้นผู้เล่นที่่ธงชัยวิเคราะห์แจกแจงบทบาทไว้อย่างละเอียด และลุ่มลึกที่สุดก็คือสถาบันกษัตริย์ที่คนส่วนใหญ่มองว่ามีสถานะ "เหนือการเมือง" บทความในหนังสือเล่มนี้เขียนขึ้นระหว่างปี พ.ศ.2547-2555 ซึ่ง "ธงชัย วินิจจะกูล" ผู้เขียนได้คลี่ให้เห็นเค้าโครงประวัติศาสตร์ประชาธิปไตยไทยแบบเป็นกระแสซ้อนกัน โดยดูจากประวัติศาสตร์ในช่วงยาว ซึ่งเริ่มจากการสร้างรัฐสมบูรณาญาสิทธิราชย์ในสมัยรัชกาลที่ 5 มาจนถึงประชาธิปไตยแบบอำมาตย์ ท่ามกลางวิกฤตการเมือง เหลือง-แดง ที่ยังดำเนินอยู่ในปัจจุบัน หนังสือเล่มนี้จึงเป็นหนังสือที่ควรค่าแก่การศึกษาเป็นอย่างยิ่ง.