พิมพ์ซ้ำกับฉบับพิมพ์ครั้งที่ 1 2562.

แปลจาก: A place called perfect.

"ไวโอเลต" ไม่เคยนึกอยากย้ายมาอยู่ที่เมืองเพอร์เฟกต์ เพราะไม่ว่าใครจะว่าที่นี่สมบูรณ์แบบอย่างไร เธอก็รู้ดีที่สุดว่าเมืองนี้น่ะแสนพิลึก คิดดูสิว่าเมืองประสาอะไรกันที่คนเราต้องสวมแว่นตาเพื่อไม่ให้ตาบอด! และเมื่อเธอเริ่มได้ยินเสียงลึกลับไร้ที่มา แม่ทำตัวประหลาด แถมพ่อก็หายไป "ไวโอเลต" ยิ่งมุ่งมั่นจะพิสูจน์ให้ได้ว่าเมืองนี้ไม่ได้เพอร์เฟกต์อย่างที่ตาเห็น.