ติดอยู่ในกาล -- สุกไสวหลังเปลือกตา -- เป็นจริงคือสิ่งใด? -- รวดร้าวและรังรอง -- เสี้ยวเศษของเกษมสุข -- ทะลุล่วงผ่านสิ่งงามแสนสามัญ -- เมืองเหมือดใจ -- มรสุมจุมพิต -- ที่รักระทม -- ระยะใกล้และห่าง กลางห้วงมหรรณพ -- กางใจคุณ กลางใจเมือง -- รำพันโดยหวังใจ -- ในอีกชีวิตหนึ่ง (ณ ที่ซึ่งอาจมีความรัก) -- เขียนถึงใครสักคน -- แทนความขอบคุณ -- โมงยามสำแดง -- กลับบ้าน -- รักพันลึก -- เปลี่ยนผันในระหว่าง -- ไกลคำรน -- แดนดินนี้ของเรา -- เดียวดายในว้าวุ่น -- บันทึกบรรทุก, บรรเทา -- เพลงของเรา (Love's Theme)

"บางบทเพลงที่หลายๆ คนฟังว่าไพเราะ ซาบซึ้งถึงหัวใจกลับมีคำสาปผนึกไว้กับคนเดียวที่อยากให้ยอมรับ แต่เขาหรือเธอไม่อยากรับไว้ สาปไว้ให้อยู่ก้ำกึ่งชื่นชมพอใจก็ไม่อาจเต็มที่ จะทุกข์ขื่นขมใจก็ไปไม่สุดออกตึงๆ ชาๆ ตกอยู่ในภาวะสิ้นยินดี ทุกข์ขมที่ผมเคยทำไว้กับคุณ ตอนนี้คุณครอบครองไว้เป็นเจ้าของแต่ผู้เดียว" 24 ความเรียงบรรเลงความเศร้าที่ซุกซ่อนอยู่ในบทเพลงและความทรงจำของคุณที่ติดอยู่ในทุกเรื่องราว โดย อุทิศ เหมะมูล ผู้เขียน ลับแล, แก่งคอย, ร่างของปรารถนา, ติดอยู่ระหว่างการเดินทาง.