| 000 | 02744cam a2200265Ia 4500 | ||
|---|---|---|---|
| 001 | on1252049205 | ||
| 003 | OCoLC | ||
| 007 | ta | ||
| 008 | 210521s2021 th 000 1 tha d | ||
| 020 | _a9786161841799 | ||
| 020 | _a6161841797 | ||
| 035 | _a(OCoLC)1252049205 | ||
| 040 |
_aTULIB _btha _cTULIB _dTULIB |
||
| 090 |
_aนว _b.ร944อ65บ736 2564 ล. 1 |
||
| 100 | 0 |
_aโร่วเปาปู้ชือโร่ว. _6880-01 |
|
| 245 | 1 | 0 |
_6880-02 _aฮัสกี้หน้าโง่กับอาจารย์เหมียวขาวของเขา. _nเล่ม 1 / _cโร่วเปาปู้ชือโร่ว เขียน ; Bou Ptrn แปล. |
| 250 |
_6880-03 _aพิมพ์ครั้งแรก. |
||
| 260 |
_6880-04 _a[กรุงเทพฯ] : _bRose, _c2564 [2021] |
||
| 300 | _a390 หน้า. | ||
| 500 | _aแปลจาก: Èr hā hé tā de bái māo shī zūn. | ||
| 520 | _aหลังจากฆ่าตัวตาย "โม่หราน" ราชันเหยียบเซียนแห่งโลกบำเพ็ญเพียรที่ผู้คนกล่าวขานว่าโหดเหี้ยมอำมหิต ก็กลับย้อนอดีตมาอยู่ในร่างตัวเอง ช่วงอายุสิบหกปี เป็นช่วงเวลาที่ความชั่วร้ายเลวทรามทั้งหมดในชีวิตเขายังไม่เกิดขึ้น และคนสมควรตายที่เขาแสนเกลียดชังผู้นั้นก็ยังอยู่ "ฉู่หว่านหนิง" ยังเป็นอาจารย์ของเขาเช่นเดิม เริ่มแรกที่ย้อนกลับมาเขายังโกรธแค้นอาจารย์อย่างมาก และพยายามหาทางเอาคืนทุกขณะ แต่การณ์กลับกลายเป็นว่ายิ่งอยู่ไปยิ่งไม่เหมือนเมื่อก่อน กับฉู่หว่านหนิงผู้นี้ โม่หรานเกลียดชังเขานักแต่นอกจากความเกลียดชังแล้ว ไม่รู้เพราะเหตุใดมักระคนด้วยความรู้สึกซับซ้อนบางอย่าง. | ||
| 700 | 0 |
_aบู๋ พีทีอาร์เอ็น. _6880-05 |
|
| 740 | 0 | _aÈr hā hé tā de bái māo shī zūn. | |
| 942 |
_2local _cBK |
||
| 999 |
_c2988 _d2988 |
||